اخبار و مطالب
7 روز گذشته
7

بررسی پژو ۲۰۷

بررسی پژو 207

شرکت ایران خودرو با ۲۰۷ جدید خود، یکی معنای تازه به مفهوم فیس‌لیفت بخشیده است؛ چون این خودرو ۲۰۶ پلاس بوده و فیس لیفت ۲۰۶ محسوب می شود اما شرکت خودروساز ما با یک فیس‌لیفت دوباره، فیس‌لیفت پژو ۲۰۶(۲۰۶+) را تغییر داده و نام ۲۰۷ را بر آن نهاده که البته این خودرو هیچ ارتباطی با ۲۰۷ اصلی در خاک فرانسه ندارد. حال به بررسی پژو ۲۰۷ یا محصول مجهول الهویه داخلی می پردازیم.

 

طراحی کابین

فرمان خودرو شاید از دور نمایی خوش رنگ و لعاب داشته باشد، ولی به محض لمس توسط انگشتان دست، حسی ناخوشایند ناشی از بی‌ کیفیت بودن را انتقال می دهد.

به دلیل استفاده زیاد از پلاستیک خشک در همه بخش های این فرمان، حس خوش‌ دستی را نمی توان حس کرد. دکمه‌های کنترل سیستم صوتی، کروز کنترل و تلفن همراه در غربیلک فرمان جای گرفته اند که این ها نیز تنها نکته مثبت آن بشمار می‌روند.

سراغ قسمت بعدی یعنی نمایشگر لمسی می‌رویم. وضوح معقول و حساسیت خوب آن نسبت به لمس انگشتان دست را می تواند نکته مثبت این نمایشگر عنوان نمود. ولی کند بودن رابط‌ کاربری آن و محل قرارگیری نه چندان مناسب نمایشگر که مقداری آن را دور از دسترس قرار داده، از نکات منفی محسوب می شوند.

این نمایشگر شامل امکاناتی از جمله؛ سیستم نویگیشن (مسیریابی)، کامپیوتر سفری، بلوتوث، رادیو، پخش موزیک، دماسنج محیط بیرونی و منوی سرویس‌های دوره‌ای خودرو می باشد. سیستم مسیریابی این خودرو دارای نقشه کامل تمام شهرهای ایران بوده و محتویات خود را به زبان فارسی نمایش می دهد. دوربین عقب خودرو عملکردی خوبی داشته و در هنگام استفاده از دنده عقب نیز تصاویر دریافتی از آن بر روی نمایشگر، کیفیت مناسبی دارند.

باقی قسمت های کابین به جز فرم بخش بالایی داشبورد تفاوتی خاصی از لحاظ کیفی و ظاهری با ۲۰۶ معمولی ندارند. مشکلات مونتاژ و کیفیت نیز همچنان مانند سایر محصولات داخلی دست از سر این خودرو هم بر نداشته‌ است. فضای ۲۴۵ لیتری صندوق عقب ۲۰۷i از هاچ بکی مانند رنو ساندرو هم کمتر بوده ولی برای این کلاس تقریبا مناسب است. فضای کم صندلی‌ های ردیف عقب در مسافت‌های طولانی باعث آزار و سلب آسایش سرنشینان خواهد شد.

 

موتور و مشخصات فنی

با بالا زدن درب کاپوت و بررسی پژو ۲۰۷ با منظره ای تکراری روبرو می شویم. موتوری آشنا به نام TU5 که بار دیگر در این خودرو مورد استفاده قرار گرفته است و معلوم نیست کی قرار است بازنشسته شود. در اصل از نظر فنی این خودرو هیچ فرقی با ۲۰۶ قدیمی ندارد؛ فقط از نکات تمایز آن، دریچه گاز برقی چینی و ECU جدید است که جایگزین نمونه‌های سابق شده‌اند. این موتور  ۴ سیلندر خطی با حجم ۱۵۸۷ سی سی و ۱۶ سوپاپ می تواند ۱۰۵ اسب‌ بخار قدرت و ۱۴۲ نیوتون‌ متر گشتاور به ترتیب در دور موتورهای ۵۸۰۰ و ۴۰۰۰ تولید کند.

حتی وزن این خودرو با ۲۰۶ فرق چندانی نداشته و در مدل گیربکس دستی تنها ۳۳ کیلوگرم بیشتر از هاچ بک سالخورده معروف می باشد. طول خودرو نیز فقط ۵.۵ سانتی متر با ۲۰۶ تفاوت دارد که آن هم به دلیل سپرهای جدید است. جالب این که فاصله محوری ۲۰۷ با پدر خود برابر بوده و حتی به خود زحمت نداده اند با افرایش جزئی این فاصله، باعث راحتی بیشتر سرنشینان عقب گردند.

شتاب صفر تا صد کیلومتر در ساعت اعلام شده توسط ایران خودرو، ۱۱.۶ ثانیه بوده که در مدل گیربکس ۴ سرعته اتوماتیک AL4 یک ثانیه به این زمان اضافه می شود.

 

امکانات ایمنی و رفاهی

امکانات رفاهی و ایمنی که در پژو ۲۰۷i جدید نسبت به مدل قبلی بکار رفته شامل ۲ عدد کیسه هوا برای راننده و سرنشین جلو، فرمان هیدرولیک همراه با کلیدهای روی آن، تهویه‌ اتوماتیک که دمای آن در حالت بخاری از ۲۸ درجه سانتیگراد در مدل قبلی به ۳۱ درجه افزایش یافته، تنظیم ارتفاع نور چراغ های جلو از داخل کابین، پورت USB، پخش DVD، دی‌لایت چراغ جلو، آینه های جانبی برقی همرنگ بدنه، ایموبلایزر(ضد سرقت)، بالابر برقی شیشه جلو و عقب، صندلی عقب مجهز به ایزوفیکس، دوربین دید عقب، سنسور عقب و کروز کنترل می باشد. از سایر موارد نیز می توان به سیستم های ترمز ضد قفل ABS همراه با سیستم‌های کمکی EBD ‌و EBA، ترمز جلو دیسکی خنک شونده و عقب دیسکی توپر اشاره کرد.

 

تجربه رانندگی و بررسی پژو ۲۰۷

در زمان رانندگی با ۲۰۷ نباید انتظار  یک تجربه‌ی متفاوت با پژو ۲۰۶ را داشته باشید. نیروی بدست آمده از موتور TU5 به دو طریق، یکی با گیربکس ۵ سرعته دستی یا ۴ سرعته اتوماتیک به چرخ‌ های جلو منتقل می‌شود که شتابگیری درخورد توجهی نیز ندارد. استارت خوردن پیشرانه به نرمی انجام می‌شود، ولی صدای آن در بیشتر دور موتورها به داخل کابین نفوذ می‌کند. البته رقیب آن یعنی رنو ساندرو به لطف عایق‌بندی بهتر خود، دارای کابینی کم صداتر است.

احتمالا بیشتر ایرانی ها مزه خشکی سیستم تعلیق ۲۰۶ را چشیده اند و ۲۰۷i جدید هم همان مزه همیشگی را دارد، بدون کمترین تغییری در مزه. ولی به لطف صندلی‌ های نسبتا راحت و هندلینگ مناسب این خودرو، عیب تعلیق کمی قابل چشم پوشی است. گیربکس اتوماتیک AL4 بدون ذره ای بهبود در عملکرد نسبت به گذشته در ۲۰۷ استفاده شده که همین تصمیم باعث تکرار دوباره تکان ها و لگدهای این گیربکس در زمان تعویض شده و تاخیر در معکوس کشی، نسبت به مدل مشابه ارتقا یافته و قرار گرفته در رنو ساندرو خودنمایی می کند. در خیلی از مدل های مجهز به گیربکس دستی BE4 هم مشکلاتی مانند سفت جا رفتن دنده یا لرزش دسته‌ دنده در ضرایبی معین دیده می‌شود.

 

زمان ارسال پست: ۱۰ دی ۱۳۹۸ | ۱۳:۳۸ دسته بندی: بررسی خودرو تگ ها: , , لینک خبر
مطالب مرتبط
با توجه به سیستم جدید سایت قبل از ارسال دیدگاه حتمی قوانین این بخش را در این صفحه مطالعه نمایید.